International College for Research on Equine Osteopathy
EINDWERKEN
EINDWERKEN
Jannemarie Frowijn:
Osteopathische visie op emoties bij paarden
Deze thesis gaat over de rol van ‘emoties’ binnen de osteopathie. Mijn persoonlijke stellingname is dat er meer bewuste aandacht mag komen voor de rol van emoties binnen de osteopathie. Mijn ervaring is dat er in literatuur, folders, websites, etcetera vaak wel kort genoemd wordt dat emoties een plaats innemen bij een osteopathische behandeling, maar daar blijft het dan ook bij. Dit geldt voor het humane werkgebied, maar zeker ook voor de dierenosteopathie. Mijn doelstelling is om hier meer inzicht in te krijgen en te verschaffen.
In het eerste hoofdstuk wordt bevestigd dat dieren, paarden, wel degelijk emoties hebben. Emoties zijn instinctieve, automatische reacties van het lichaam op stimuli uit de buitenwereld. Paarden beschikken over zes basisemoties: geluk, verbazing, verdriet, woede, angst en walging. Omdat vanuit de holistische gedachte daadwerkelijke genezing plaats vindt op drie niveau’s, is het emotionele aspect van belang voor de osteopaat.
Het tweede hoofdstuk begint met een beschrijving van de anatomische structuren die het meest betrokken zijn bij ‘emoties’, waaronder het limbische systeem. Het wordt duidelijk dat het niet mogelijk is om deze structuren separaat te bespreken in relatie tot het onderwerp ‘emoties’. Door te onderzoeken wat er in de hersenen, en de rest van het lichaam, gebeurt bij het ontstaan, ervaren en uitdrukken van emoties wordt het duidelijk er sprake is van een nauwe samenwerking tussen functionele structuren en (sub)systemen. In deze samenwerking is een hoofdrol weggelegd voor het autonome zenuwstelsel. Andere belangrijke rollen worden gespeeld door:
• de zintuigen
• de vascularisatie van de hersenen
• het primaire ademhalingsmechanisme (PAM)
• hormonen
• neurotransmitters
• viscera.
Het paard reageert veel meer reflexmatig dan mensen. Wanneer je deze info rmatie combineert met het feit dat lichaam en emoties ‘één’ zijn, wordt duidelijk dat het uitdrukken van emoties het resultaat is van fysieke en emotionele factoren. Gezamenlijk bepalen zij de mate van welzijn van het paard.
Zoals in hoofdstuk 3 te lezen is, is angst een zeer belangrijke emotie voor het paard. Vanwege het feit dat het paard een vluchtdier is, is de emotie ‘angst’ aan, of vlak onder, de oppervlakte aanwezig. De amygdala is de nucleus die betrokken is bij de emotie ‘angst’. Wanneer je onderverdeling in parietaal-, visceraal- en cranio-sacraalsysteem beschouwt , is duidelijk dat alle drie subsystemen een specifieke functie hebben bij het ontstaan, ervaren en uiten van emoties.
Wanneer je het fysieke en emotioneel aspect van angst nader onderzoekt, zie je dat beide aspecten over en weer in elkaar opgaan en dat ze niet van elkaar te scheiden zijn. Het is van belang om als behandelend osteopaat stil te staan bij het feit dat de emotionele toestand van het paard vergaande gevolgen heeft voor het functioneren van het lichaam. In de huidige paardenhouderij is te verwachten dat er veel paarden zijn waarbij angsten (veelal niet geuit) overgegaan zijn in een situatie van voortdurende stress.
In hoofdstuk 4 worden osteopatische relaties gelegd tussen de structuren en systemen die een rol spelen binnen het onderwerp ‘emoties’. Vanuit de onderliggende filosofie zijn de osteopathische relaties en behandelmogelijkheden beschreven. Binnen het fysieke lichaam spelen vele factoren een rol bij het onderwerp ‘emoties’. Deze factoren kun je alleen in totaliteit bekijken, en niet afzonderlijk.
Binnen de osteopathische behandeling wordt het principe ‘treat what you find’ gevolgd. Hierbij zullen, wanneer de osteopaat zijn of haar aandacht hierop richt, de mogelijke gevolgen van eventuele angst of stress bij het te behandelen paard naar voren komen. De behandeling zal moeten bestaan uit het terugbrengen van de balans binnen het autonome zenuwstelsel, waardoor de totale balans binnen het lichaam en daardoor tussen lichaam en emotionele staat zich kan herstellen. Emotioneel in balans leven betekent in staat zijn om te adapteren.Voor de osteopathie is hier zowel een curatieve als preventieve rol weggelegd.
Hoofdstuk 5 gaat over ervar inge n uit de praktijk. Het wordt duidelijk dat het waardevol is om het thema ‘emoties’ meer aandacht te geven binnen de osteopathische praktijk.
Bij de ‘alternatieven’, wat betreft visie en behandelwijze (zoals beschreven in hoofdstuk 6), met betrekking tot ‘emoties’ zijn er raakvlakken. Bijvoorbeeld tussen de chakra’s en de diafragma’s. Ook zijn er complementaire zienswijzen die het resultaat van de osteopathische behandeling op een hoger plan kunnen tillen. De in dit hoofdstuk beschreven visies kunnen je bewuster maken van de in- en uitwerking van emoties.
Er is nog steeds veel onbekendheid over het exacte functioneren van de hersenen. Hierna zal verder onderzoek gedaan moeten worden, zeker op het terrein van ‘emoties’.