International College for Research on Equine Osteopathy
EINDWERKEN
EINDWERKEN
Dr. Catherine De Neve :
Het "Wobbler" syndroom
Wat zou men kunnen overwegen tegenover een Wobbler-paard, na alle anatomische correlaties en relaties onderzocht te hebben ?
Volgens Dr. D. Giniaux, is een cervicale radiografie aangewezen om de versmalling van het medullair kanaal ter hoogte van C3-C4 na te gaan. Volgens hem, nadat hij dergelijke paarden heeft gemanipuleerd, is hij van mening dat sommige jonge paarden dit syndroom kunnen ontwikkelen omdat ze een congenitale malformatie ontwikkelen ter hoogte van het
articulair processus,en het corpus vertebralis, van de 4de cervicale wervel. Deze malformaties, zichtbaar tijdens de radiografieën, zijn zichtbaar ter hoogte van het groeikraakbeen van het corpus vertebralis (cfr. radiografie hiervoor gepubliceerd).
Dit verklaart waarom de pathologie zo laattijdig verschijnt (1 1/2 tot 2 jaar).
Volgens hem zou de plotse verschijning van symptomen te wijten zijn aan een val of aan een accident, waardoor het blokkeren van C4 ten opzichte van C3 wordt veroorzaakt en waardoor de malformatie dichterbij het medullair kanaal kan komen en aldus tot een compressie leiden. Het blokkeren is tastbaar en evident en de manipulatie zou gemakkelijk kunnen uitgevoerd worden.
Dikwijls nochtans, verdwijnen de symptomen niet of amper, gelet op de letsels op de zenuwweefsels van het ruggenmerg.
Volgens hem worden resultaten met goede verbetering bereikt met paarden die enkel een compressie hebben geleden ter hoogte van het ruggenmerg, zonder vernietiging van de zenuwvezels.
Volgens mijn thesis meen ik dat, indien een cervicale manipulatie op een "Wobbler"-paard moet worden uitgevoerd, deze manipulatie snel moet gebeuren, gelet op de zenuwletsels die eruit voortvloeien.
Men ziet dat de sagittaIe diameter neigt smaller te zijn in de middelste cervicale streek. Men ziet tevens dat de maximale versmalling aan de caudale opening van C3 tot C5 gebeurt en dat ze dikwijls geassocieerd is met verbrede epifyzes. Men weet ook dat er dikwijls een abnormale ontwikkeling of alteratie gebeurt ter hoogte van de processus articularis, die tot een subluxatie van de wervels kan leiden.
AI die veranderingen van de beenderen en gewrichten kunnen druk uitoefenen op het ruggenmerg en resulteren in een necrose en locaal verlies van neuronen. Dit proces verloopt jammer genoeg heel vlug en kan tot ernstige letsels, zoals verlamming en paresie, leiden.
Wat zouden we kunnen doen met paarden met chronische symptomen van “Wobbler”?
Zachte technieken om de circulatie te beïnvloeden en daardoor een betere oxygenatie van de vezels te bekomen, een goede metabolisme, een lagere bloeddruk en een betere opneming van de CO2 te verkrijgen.
Sommige studies wijzen uit dat, met de massage, endorfines worden vrijgelaten, die het lichaam helpen tegen deze pijn te vechten.
De "trigger-points" technieken zouden we hier kunnen gebruiken om de "trigger-points” te doen verdwijnen.
Deze conditie komt dikwijls voor na een nerveuze stress; soms is ze het resultaat van een slechte doorbloeding. De hypomotriciteit of hypermotriciteit van de spieren kan tot een vermindering van de doorbloeding leiden en tot een opstapeling van toxines door de vermindering in zuurstof, met een zenuwirritatie voor gevolg.
Door die trigger-points te doen verdwijnen, zouden we een betere drainage bekomen, vers bloed, nieuw O2, goede nutriments om het genezingsproces te laten verlopen.
Met een probleem op C7 vermeldt Giniaux een brachiocervicale neurologie. Dit verstaan we gemakkelijk : de plexus brachialis is geïrriteerd en ontstoken door de locale consequenties van de vertebrale blokkade.
Pijn en mankheid veroorzaakt door de sensitieve vezels. Soms gaan we een verandering van de bewegingen zien, als de motorische vezels getroffen zijn.
Bijna altijd verandering in de circulatie, omdat de sympathische vezels die normaal het bloedinflux reguleert, ook getroffen zijn.
Tot besluit druk ik de wens uit dat deze thesis zowel theoretisch als in de praktijk bijdraagt tot een beter begrip van de conditie.