International College for Research on Equine Osteopathy
EINDWERKEN
EINDWERKEN
Chris De Maeyer :
Kribbenbijten
Denkwijze :
Het probleem kan vanuit verschillende richtingen benaderd worden. Omdat de oorzaken zeer uiteenlopend gesuggereerd worden kan men verschillende hypothesen vooropstellen.
Anatomisch gezien kan men denken aan een te nauw foramen jugulare. Dit is de uittredeplaats van de craniale zenuwen n.IX, n.X en n.XI. Misschien zit de n.accessorius vast in het foramen jugulare? Deze zenuw is sterk gekoppeld aan de n. vagus waardoor er misschien maagdarmproblemen kunnen ontstaan?
Paarden die deze stereotype bewegingen tot vervelens toe herhalen, kunnen osteopathische lesies thy het O.A.A.-gewricht ontwikkelen. Deze storing kan dan op zich weer gevolgen hebben verder in het lichaam. Giniaux gaat er van uit dat osteopathische lesies thy C 1 allerlei problemen kunnen veronderstellen in relatie met het gedrag. Naast de lokale pijn door spierspasmen in deze regio heb je ook een vasoconstrictie van de bloedvaten in de hersenen. Het gevolg bij de mens is een frekwent en aanhoudende hoofdpijn. Geen enkel paard klaagt over migraine, maar na manipulatie van C 1 begint een depressief paard te spelen, komt uit de hoek van de stat of toont opnieuw interesse in zijn soortgenoten.
Irrigatieproblemen van de hersenen uiten zich ook in storingen van de zintuigen, voornamelijk het zicht, zo beweert Giniaux. Het paard schrikt veel alsof hij bang is van een blad dat beweegt door de wind.
De beweging bij het kribbenbijten bestaat uit een flexie hoog-cervicaal en een extensie ter hoogte van de cervico-thoracale overgang. Dit zijn de meest voorkomende bewegingen, hoewel er veel variaties bestaan. De hypertrofie van de M.Stemohyoideus, M.Stemothyroideus en de M.Stemocephalicus zijn hiervan een rechtstreeks gevolg.
Naast de lesies thv O.A.A.-gewricht kunnen zich mechanisch ook verder in het lichaam thv de cervico-thoracale overgang lesies voordoen. De steeds wederkerende extensie in deze regio ligt hieraan ten grondslag.
Besluit :
Met dit eindwerk heb ik willen bewijzen dat je met een osteopathische behandeling deze paarden wel degelijk kan helpen.
De restrictie boven het O.A.A.-gewricht kan verholpen worden. Op die manier heb je een impact op het ganse lichaam (via het ganglion cervicale craniale en het foramen jugulare). De endorfines fluctueren beter in het lichaam, de werking van de maag verbetert.
Deze behandeling in combinatie met raadgevingen aan de paardeneigenaars, zorgen ervoor dat het paard beter zal funktioneren.
Paarden, die pas beginnen met kribbenbijten, kunnen er misschien mee ophouden wanneer de behandeling vroegtijdig gestart wordt. Of het afwijkende gedrag volledig kan verdwijnen bij de oudere paarden is twijfelachtig, gezien de psychische verslaving.
Omdat het diafragma vaak afwijkt naar links, wat in vele gevallen wijst op een visceraal probleem, en omdat C 1 vaak links geblokkeerd zit, zou ik verband durven leggen met de nervus vagus links die de maag innerveert. Dit is slechts een hypothese,maar lijkt aannemelijk, indien we de klassieke voedingsrelaties bekijken.
Er zal nog veel onderzoek moeten gebeuren wat kribbenbijten en andere stalondeugden betreft.
Ik heb enkel geprobeerd dit gedrag vanuit de osteopathische hoek te benaderen.